Thursday, 15 June 2017

ගුරු පඩුරු

ඇත්තටම මම බ්ලෝග් එක ලියන්න මුලිකවම හේතුව උනේ මගේ කැහැල්ලවත් ගායවත් නෙවෙයි. එක දවසක් අමිල සර් පොඩි මාමාගේ කඩේට ඇවිත් කිවුවා ‘‘පොඩි මාමා මට ලස්සන පොතක් පොඩි මාමා ගානේ තැගි දෙන්න කෝ ‘‘ඇයි ඒ අමිල සර්‘‘ ‘‘මගේ හිතට එන ලස්සන අදහස් ලියලා තියන්න‘‘ ඒ අතර මම ඇහුවා අමිල සර් ඒවා විතරද කියලා සර් කිවුවා ‘‘ නැ නැ තව මොනවා හරි වැදගත් හොද අදහසක් අහන්න ලැබුනොත් ඒවත් ලියනවා‘‘  කොහොම හරි අමිල සර්ට හොද පොතක් නම් ලැබුනේ නැ මොකද දෙන්න තරම් හොද පොතක් තිබුනේ නැ. කොහොම හරි ඔය කතාවේ එක තැනකදි අමිල සර් කිවුවා ‘‘පොඩි මාමා, මම නැති දවසක කවදා හරි මගේ දරුවන්ට නැතිනම් මගේ මුණුබුරන්නට බලන්න පුළුවන් මගේ අදහස් මොනවද කියලා මගේ පොත පෙන්නලා දරුවන්ට මනුබුරන්ට කියන්න පුළුවන් මෙන්න සීයාගේ වැඩ‘‘ කියලා

කොහොම හරි මමත් පොතක් හෙවුවත් මට හම්බ උනෙත් නැ, ඒ නිසා මම ඒ 4 බන්ඩලයක් අරගෙන ආවා ෆයිල් එකක් එක්ක, කොහොම හරි මම මගේ දහස් ලියන්න පටන්ගත්තා ඇත්තටම අර ඒ 4 බන්ඩලයේ බාගයක් විත දැන් ඉවරයි. කොහොම හරි ඔය අතර මට හිතුනා ඇයි මම මේ ටික බ්ලෝග් එකක දාන්නේ නැත්නේ කියලා. කොහොම හරි ඔහොම තමයි මම මේ බ්ලොග් එක ලියන්න පටන් ගත්තේ.

මගේ බූදලේ යකෝ.....

පරන බෝතල පත්තර කාරයෙක් ආවා අපේ අම්මා ගෙදර ලට්ට ලොට්ට ගොඩක් දේවල් දේවලප් ඔහුට දුන්නා. අන්තිමේදි මගේ ෆයිල් එකත් දෙන්න හැදුවා, ඒත් මම ඒක...